“Ik ben nooit met tegenzin gaan werken”

“Even ontspannen. Stoom aflaten”, dacht Karel Meulders in 1984. Het gevolg? Een zwaar motorongeluk en een beschadigde ruggenwervel. “Na de fikse revalidatie vreesde ik voor mijn job. Maar ik kreeg aangepast werk. Op het einde van mijn carrière zelfs aan huis.”

Karel Meulders werkte zo’n zes jaar als lasser en onderhoudstechnicus bij Avanti in Rijkevorsel toen hij een motorongeval kreeg. “Hard werken én een huis bouwen. Mijn ideale ontspanning was een toertje op de motor. In 1984 liep het mis. Door een zwaar ongeval geraakte ik gedeeltelijk verlamd. Ik was maanden aan mijn bed gekluisterd. Na een intensieve revalidatie van zo’n drie maanden ging ik terug aan het werk. Eerst halftijds, daarna opnieuw voltijds. Mijn benen waren nog niet 100% genezen, maar het ging elke dag een tikkeltje beter. Ik was toen al ontzettend dankbaar dat ik mocht blijven werken. Voor hetzelfde geld kreeg ik mijn C4.”

Begrip

“Na de overname van Avanti door Ebema waaide er een frisse wind door het bedrijf. Meer orde, nieuwe machines en extra personeel. Ik ben nooit met tegenzin gaan werken”, zegt Karel Meulders. “Zelfs niet toen ik eind jaren negentig opnieuw met mijn gezondheid sukkelde. Op een dag kon ik nagenoeg niet meer lopen. Door een vernauwing in de ruggenwervel was er geen goede doorstroom van hersenvocht. Opnieuw vreesde ik voor mijn job. Twee operaties later leek alles opnieuw goed te gaan. Maar de helse pijn keerde terug in 2004. Ook toen was er begrip van mijn leidinggevende. Halftijds werken bleek de ideale oplossing.”

Op eigen tempo

De situatie bleef verslechteren. “In 2008 was ik verlamd tot aan mijn middenrif. De verplaatsing van thuis tot bij Ebema in Rijkevorsel was onmogelijk. Maar opnieuw liet Ebema me niét vallen. De technische kennis die ik door de jaren heen opgebouwd had, was wat waard. De werkgever stelde me voor om thuis – op eigen tempo – luchthamers, bind- en boormachines te herstellen. Het klonk in eerste instantie vreemd, maar het was een win-winsituatie. Ik had tenminste iets om handen. Ik stuurde via e-mail de lijst met nodige onderdelen door en die werden netjes aan huis geleverd. Dat duurde zo tot mijn pensioen in 2016. Ik bleef ook uitnodigingen voor de barbecue en het sinterklaasfeest ontvangen. Ik hoorde er nog simpelweg bij. Dat heb ik altijd ontzettend hard geapprecieerd.”

Ebema liet me niet vallen, zelfs toen mijn gezondheid verslechterde. 

Genieten

Vandaag is Karel Meulders gekluisterd aan zijn rolstoel. Maar klagen doet hij niet. “Ik probeer zoveel mogelijk van het leven te genieten. Dagelijks spendeer ik uren achter de computer, ik probeer regelmatig met mijn vrouw op vakantie te gaan en in de zomer ga ik biken of een terrasje doen. Of ik nog aan Ebema denk? Geregeld! Ik heb er tenslotte meer dan dertig jaar gewerkt.”